Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

ΓΛΥΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ - Federico Garcia Lorca

Να στερηθώ το θαύμα μη μ' αφήσεις
στα μάτια σου να χάνομαι και να 'χω
τη νύχτα ν' ακουμπάει στο μάγουλό μου
το ρόδο της ανάσας σου μονάχο

Πονώ που είμαι εδώ, σ' αυτή την όχθη,
κορμός χωρίς κλαδιά στην ερημιά του
χωρίς χυμό χωρίς πηλό και άνθη
για το σαράκι μες στα σωθικά του

Αν είσαι ο κρυμμένος θησαυρός μου
η σταύρωση και η νωπή μου θλίψη
κι εγώ σκυλί της επικρατειάς σου

Αυτό που έχω κερδίσει ας μη μου λείψει
και που στολίζει τώρα τα νερά σου
με φύλλα από το φθινόπωρό μου

1 σχόλιο:

woolgathering είπε...

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΦΟΡΤΩΜΕΝΟ!
ΓΛΥΚΟ!
ΠΟΛΥ!