Κυριακή, 12 Ιουλίου 2009

ΣΕ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ....

Νόμιζα πως πια είχα χαθεί
στο σκοτεινό μονοπάτι,
μου 'δειξες πως να πιστέψω ξανά
παράδεισος πως υπάρχει.

Ήμουν στην λύπη αδελφός
και στην χαρά ένας ξένος,
μου 'δειξες όρθιος πως να σταθώ,
ν' αρχίσω πάλι απ' το τέλος.

Σε ερωτεύομαι,
και εσύ αθόρυβα,
μπαίνεις στον ύπνο μου
και μου φέρνεις τα όνειρα.

Σε ερωτεύομαι,
γίνομαι στάχτη σου,
και γεννιέμαι ξανά παιδί
μέσα απο την αγάπη σου.

Ήμουν στα ανοιχτά ναυαγός
ξύπνησα πάνω στην άμμο
και σαν λουλούδι που γέρνει στο φως,
γέρνω στον ώμο σου επάνω.

Μέσα απ' τα φύλλα ο ουρανός,
ο ουρανός που εσύ κρατάς,
στον κόσμο αυτό που γκρεμίζει ο καιρός,
κι αυτό που χτίζει ο έρωτας.

Σε ερωτεύομαι,
και εσύ αθόρυβα,
μπαίνεις στον ύπνο μου
και μου φέρνεισ τα όνειρα.

Σε ερωτεύομαι,
γίνομαι στάχτη σου,
και γεννιέμαι ξανά παιδί
μέσα απο την αγάπη σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: